::dattebayo::

อันย้งฮาเซโย---สวัสดีค่า~

กลับจากเกาหลีมาซักพักแระ แต่แอบอืดอู้กลิ้งไปกลิ้งมาวันนึงก่อน เหะเหะ
วันนี้แหล่ะ จะอัพบล๊อกที่(ดูเหมือนจะ)มีสาระ เป็นเรื่องเป็นราวกะเค๊าซักที เฮฮฮ~

สงกรานต์ปีนี้ หนีร้อนไปแช่แข็งที่เกาหลีแทน อุณหภูมิที่นู่นอยู่ระหว่าง 7-12 องศา วันไหนที่ 7 องศา พูดทีควันงี้ออกปากเลยค่ะ หนาวได้ใจสุดยอดจิงๆ ><"แต่ยังโชคดีนะที่ไม่มีฝนเพราะตอนแรกอ่านพยากรณ์อากาศของ weather.com เค้าบอกว่าฝนจะตก แถมคุณเพื่อนที่เพิ่งกลับจากญี่ปุ่นบอกว่าที่นั่นฝนตก+ลมแรงมากกก ไอ่เราก้อเลยหวาดๆ ...กลัวเจอฝนแฮะ~

12/04/08
ไปถึงสุวรรณภูมิตอน 3 ทุ่ม check inเสร็จสรรพ เจ้าหน้าที่ก็บอกว่า flight delay ไปชั่วโมงนึง หวา.....กว่าเครื่องจะออกตั้ง 00.50 แน่ะ ระหว่างนั้นเรากะแม่เลยช๊อป duty free เอาฤกษ์เอาชัยก่อน จากนั้นก็ไปนั่งแช่ที่lougeการบินไทย (แอบเจริญเติบโตอยู่ในนั้น กินจนอิ่มแปล้เรย เหะเหะ) จนgateเปิด

เฮฮฮ~ ได้ขึ้นเครื่องซะที!!!

จากนั้น TG656 ก็พาเรามุ่งสู่เกาหลี บนเครื่องนั่งไม่สบายอย่างแรง (นี่นั่ง C class แล้วนา -*-) อาหารก็ไม่อร่อยเลย T____T ตัวเราเองก็กังวลสุดๆว่าจะพาแม่ไปตกระกำลำบากมั้ยวะเนี่ย แบบว่า...เราไปแบบกึ่งๆbackpackerเลยอ่ะ ไม่ได้ไปทัวร์ ดังนั้นทุกอย่างต้องจัดการเอง ประมาณว่าต้องเอาชีวิตรอดให้ได้ มั่วๆซั่วๆไปเรื่อยๆ อะไรยังเงี๊ย~ =_='

ที่สำคัญ พูดเกาหลีได้แค่2คำ "อันย้งฮาเซโย" กะ "คัมซาฮานิดะ" ..อ่านไม่ออกเลยซักตัวด้วย ต้องอาศัยภาษาอังกฤษง่อนๆแง่นๆ กะภาษาใบ้กันทั้งทริปแน่นอนคับ !

เวลาผ่านไปห้าชั่วโมงครึ่ง
คุณแอร์ก็ประกาศว่า

"ขณะนี้เราได้พาทุกท่านมาถึงท่าอากาศยานนานาชาติอินชอนแล้วนะคะ บลาบลาบลา........."

ตื่นเต้นๆๆๆ --- นึกในใจ งานนี้สู้แค่ตายเลยเฟร้ยยยย!!!!!!!

13/04/08

เว้ยเฮ้ยย~ วันนี้เป็นวันสงกรานต์ เย่ๆๆ
เราก้อมาฉลองสงกรานต์แบบอินเต๊ออินเตอร์ อิอิ

ต.ม. เกาหลีที่เค้าว่าโหดนักโหดหนา เอาเข้าจริงไม่เห็นมีไรเลย พอถึงตาเราเข้าไปยื่นเอกสาร เราก็ลองวิชาซะเลย "อันย้งฮาเซโย" +ยิ้มสยามไปหนึ่งที ทักเค้าไปปุ๊บ เจ้าหน้าที่เค้าก็ยิ้มๆขำๆ (สงสัยสำเนียงไม่ได้เรื่อง =_=') พอมองหน้าเรากะพาสปอร์ต เค้าก็ให้ผ่านเข้ามาแต่โดยดี ^_____^

ง่ายดายอะไรปานนี้เนี่ยยย โฮะๆๆๆ

ด่านต่อไป.... หาทางเข้าเมืองค่ะ !!

เราแพลนว่าจะเที่ยวอยู่แค่ในกรุงโซล ดังนั้นหาทางเข้าโซลให้ได้เป็นพอ และเราก็ตัดสินใจใช้บริการรถบัสเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย ก้อนะ...ตั๋วใบนึงแค่ 8000 วอนเอง (ถ้านั่งtaxi เสียอย่างต่ำ 60000 วอนแน่ๆ)

หลังจากจัดการซื้อตั๋วเสร็จปุ๊บ รถก็มาปั๊บ --- ทันใจดีจังเลย
รถบัสที่เกาหลีนี่ดีมากเลย ถึงทั้งคันจะมีคนขึ้นแค่ 2-3 คน เค้าก้อออกรถตามเวลานะ
ประทับใจสุดๆ ^___________^

อ่ะ ขอถ่ายรูปกะรถสาย 601 เป็นที่ระทึกโหน่ย~
เราขึ้นคันนี้แหล่ะ ไปลงสุดสายที่ seoul station แล้วค่อยไปต่อ subway เอา

ทิวทัศน์ระหว่างทาง (ดอกไม้มีตั้งเยอะไม่ถ่าย ดันถ่ายทะเล -*-)

เพราะสยามบินนานาชาติอินชอนอยู่บนเกาะอ่ะค่ะ ดังนั้นเลยต้องข้ามทะเลเพื่อมากรุงโซล
แอบบอกว่า 2 ข้างทาง ซากุระกำลังบานสวยมากๆเลย
(แต่ทำไมไม่ถ่ายมาฟะ ยัยเบ๊อะเอ๊ยยยยยยย -*- )

อาวล่ะ!!! ผ่านไป 90 นาทีเราก้อมาถึง seoul station
ทีนี้ มาลงรถไฟใต้ดินกันดีก่า~

โฉมหน้า subway ค่ะ
ทางเดินเค้าแคบมากเลย และประตูก็เปิดตลอดเวลาด้วย ไม่ยักกะกลัวคนตกลงไปเนอะ -*-

พอขึ้นsubwayมาลง Dongdeamun ทีนี้ก้อ check in  เข้าที่พักซึ่งอยู่โคตะระใกล้เลย
(ใครเลือกโรงแรมเนี้ย ฉลาดจิงๆเรย หุหุหุ)

ถึงแล้ว Best Western Dongdeamon !!!!!!!!

ห้องกว้างใช้ได้ ใหญ่กว่าที่ญี่ปุ่นและราคาถูกกว่าญี่ปุ่นเยอะเลยค่ะ
(ตกคืนละ 1100 บาท)

เสบียงที่ซื้อจากเซเว่นข้างล่างโรมแรม อันละ 500 วอน อร่อยมากมายยย~

หม่ำเสบียงเสร็จจากนั้นก็ออกจากห้องพักนั่งsubwayไปเดินหน้าแถวมหาลัย Ehwa
กวาดเครื่องสำอางอิตูด (etude) จนคนขายโค้งแล้วโค้งอีก แม๋..ก้อมันถูกนี่หว่า!!!
ที่เกาหลีขายตกประมาณ 440 บาทเมืองไทยเล่นซะ 1100 บาท
ซื้อไปซื้อมา หมดไป 2 แสนกว่าวอน เฮฮฮฮ~!!! แกลบเรยงานนี้

=_='

(เพิ่งวันแรกเองนะเอ็ง -*-)

 
ตกกลางคืน อิชั้นกะพระมารดาก็ออกมาท่องราตรีที่แถวห้าง Doota ที่เปิดถึงตี5นู่นแน่ะ
กรุงโซลยามราตรีนี่มันครึกครื้นดีแท้ อิอิ อยู่กรุงเทพแทบไม่ได้ตระเวนราตรี
ขอมาซ่าที่เกาหลีนี่แหล๊ะ 5555+

คืนนั้นได้กินปลาหมึกรถเข็นข้างทาง ถุงละ 3000 วอน
มีให้เลือกทั้งแทบเป็นหนวดๆเส้นๆ และแบบปลาหมึกบด
เราก้อโลภมาก ซื้อมาทั้ง 2 อย่างเลย อร่อยดีนะ เหะเหะ enjoy eating จังเรา - -*
ปลาหมึกเค้ารสหวานๆหอมๆ นั่งโจ้ปลาหมึกกันกะแม่อยู่ข้างถนน
อากาศก็น่าจะซัก 7 องศาได้ หนาวมั่กมวากกกกก แต่ไม่กล้าเอาไปกินบนโรงแรมอ่ะ

หมดวันแรกหลับเป็นตาย เหะเหะ~

14/04/08
วันที่สองแล้วคับทั่น วันนี้จะทัวร์ให้สะบั้นหั่นแหลกเลย ชว้ากกกก !!!

ขอเก็กกะตู้ขายช๊อคกาแล๊ตหน่อยนะ ><

ที่ถือในมือถือ บัตร T-Money ค่ะ
บัตรนี้แจ่มมั่กๆ เหมือนกะบัตร smartcard BTS บ้านเราเลย
แต่ของเค้านอกจากจะได้ส่วนลด 100 วอนในการเดินทางแต่ละครั้ง
บัตรนี้ยังใช้ซื้อของเซเว่น ซื้อของตามตู้กดๆ ขึ้นรถเมล์รถไฟและอื่นๆอีกมากมาย เจ๋งมั้ยล่ะ!!!

ระยะไกลหน่อย (ของในตู้น่ากินอ่า~)

ลงสถานี H.... (จำชื่อบ่ได้) เพื่อจะไปตลาด Namdeamon
ตลาดนัมแดมุนนี่สุดยอดเลยค่ะ สำเพ็งบ้านเราดีๆนี่เอง
ต่างกะตลาดทงแดมุน(ที่อยู่ตรงที่พักเรา)ลิบลับ ทงแดมุนอ่ะของแพงมากมาย =_=

ที่นี้ของส่วนใหญ่จะเป็นกระเป๋า ต่างหู ที่คาดผม เสื้อผ้า ละลานตา ....
สวยๆถูกๆทั้งนั้นเลยล่ะ แต่จะมีข้อแม้ตรงที่ว่าต้องซื้ออย่างต่ำ 10 อัน
บางร้านจะห้ามคละแบบอีกตะหาก

แต่ถูกมากๆๆๆๆเลยนะ เราซื้อ set ต่างหูที่ทงแดมุน17000 ที่นี่ขายแค่ 10000 เองง่ะ

 
ท่าทางเค้าจะไม่ให้ถ่ายรูป แต่ก้อแอบแชะมารูปนึง ของมันเยอะจิงๆ
น่าย๊ากกกก จาอาวกลับบ้านนนนน~ 

สุดท้าย...ละลายตังเกลี้ยงเลย เหะเหะ  จนต้องเอาดอลล่าไปแลกมาเพิ่ม
นับเป็นตลาดที่อันตรายจิงๆเลย T_________T

เดินจนขาลาก ท้องก้อเริ่มหิว
หันไปชวนแม่ ไปหาอะไรไฮโซๆกินกันที่เมียงดง(สยามสแควร์เกาหลี)กันดีกว่า

นั่งรถไฟย้อนไป 1 สถานีก็ถึงเมียงดงแล้ววว ใกล้กันมากเลย
ลงรถไปก้อเริ่มสอดส่ายสายตาหาเหยื่อโอชะมากำราบน้องพยาธิในท้องซะหน่อย
เล็งๆแล้วก้อ....

ร้านนี้แหล่ะ ไฮโซสุดๆ หุหุหุ

เมนูสุดหรู~

ชามนี้ ...ซุปบล๊อคโคลี่+ชีส อร้อยอร่อย แฮ่~

ของมาม๊าสั่งจานนี้   ราคาโหดโคด--- 23000 วอนแน่ะ

นี่ของข้าพเจ้า 16000 วอน

ตอนที่สั่งไปตอนแรกแพงบ่านๆกะแม่ว่าอาหารแพงง่ะ ><" แต่พอเค้ายกจานมา....
แม่เจ้าว้อยยยยยยยยย~ จานใหญ่มากกกกกกกกกกกกกกก
ของมาม๊านี่กุ้งตัวหญ่าย 10 ตัวแน่ะ
ของเรายิ่งเยอะเข้าไปใหญ่ ...นึกในใจ... คนที่นี่ทำไมมันกินเก่งกันนักฟะ!!!

นั่งละเลียด...เพราะมันอิ่มและเหลือเยอะมากๆ
โต๊ะอื่นกินกันได้ไงหว่า?????????

ว่าแล้วก็หันไปเหล่โต๊ะข้างๆ ....อ๊ะ..... หันไปโต๊ะด้านหลัง... เอ๊ะ.....
รึว่า....!!!!!!!!!!!!!!!!!!! หันไปมองในร้านอีกรอบ........

ใช่แล้ววววววววววววววววววววววววว

ทุกโต๊ะเค้าสั่งจานเดียว น้ำแก้วเดียว
แล้วมาแบ่งกิน2คนกันทั้งนั้นเลยอ่ะค้าบบบบ!!!!

มิน่าละ บริกรถึงยิ้มขำๆตอนเราสั่ง -*- แถมยังเดินมาดูบ่อยๆด้วย
(คงมาเยาะเย้ยว่าอินี่กินไม่หมดแน่ๆ)
ใครมันจะไปรู้ว่าอาหารของจริงจะใหญ่กว่าในรูปล่ะ ก้อที่เมืองไทยมันเล็กกว่ารูปนี่หว่า
T_______________T

มื้อนั้นก็เลยอิ่ม+ทรมาน(เพราะอิ่มเกินไป) แต่มันก็อร่อยดีนะ เหะเหะ =_='

อิ่มแล้วต้องเดินย่อยอาหาร เผาผลาญพลังงานใช่ม้า~
ลงมาเดินเตร่เมียงดงให้ดูเท่ๆหน่อยดีกว่า อิอิ
สาวๆเกาหลีนี่สวย+น่ารักไปทู้กกกกคนเลยค่ะ
เรางี้หันเหลียวหลังขวับๆๆ งามหยาดเยิ้มมั่กมาย
แต่.....หลังจากเดินไปซักพักเริ่มตระหนักว่า....

50%ของคนที่เดินสวนเราไป-มานั้น........คือคนไทยทั้งนั้นเลย O_o"
(สงสัยมีทัวร์มาลงละมั้ง)

อ่ะๆ ขอซักรูปเหอะน่า~

 
นี่ไงร้านอีตูดสาขาเมียงดง !

ร้านเครื่องสำอางแถวนี้มีหลายร้านหลายยี่ห้อมากๆค่ะ และก็แข่งขันกันสูงด้วย ฉะนั้นก็จะมีพริตตี้(ที่โคดพริตตี้เลยจ้ะน้องจ๋า~) มายืนเชียร์อยู่หน้าร้าน บางร้านมาแรง ลากคนที่เดินผ่านเข้าร้านไปเลยก็มี ><" อืมมม แต่มันก็ดูครึกครื้นดีเหมือนกันนะ !! เดินอยู่ครึ่งชั่วโมงได้ ก็....กลับไปนอนตายที่โรงแรมดีกว่า หมดพลังแล้ว ~

(แอบลองใส่แว่นตาที่ซื้อมาจากนัมแดมุน 555 อยากเป็นสาวแว่นดูมั่งอ่ะค่ะ)

ก่อนจะนอนก็มานั่งเคลียร์เงินกับแม่ ....เคลียร์ไปเคลียร์มา....

กรำแล้ว!!!!!!!!!! เหลือเงินทั้งเนื้อทั้งตัว(รวมกัน2คนแล้ว)แค่ 8000 วอน!!!!!!!!!!!!!!!!!
ค่ารถไปairportพรุ่งนี้รวมกันตั้ง 16000 วอน จะไปหาจากไหนละเนี่ยช้านนนนนนนนน
dollarก็แลกแบงก์100กะแบงก์50ไปหมดแล้ว เหลือแค่เศษๆแบงก์20 ซึ่งที่แลกเงินในตลาดเค้าไม่รับ
นอกนั้นก็เป็นเงินไทยแล้วอ่า ><"

แม่ก็เริ่มเครียด กลัวจะไม่ได้กลับประเทศ ...เราก็ต้องทำตัวเป็นผู้นำที่เข้มแข็งซะหน่อย
"ไม่เป็นไรน่าแม่ เด๋วพรุ่งนี้จะพาไปแลกธนาคารให้ ยังไงก็แลกได้ชัวร์!!"
ปากพูดไปงั้นแต่ในใจก็แอบกลัวๆนะ ...อยู่เมืองไทยชั้นยังไม่ค่อยเข้าธนาคารเลย ดันมาทำเก่งที่เกาหลี
แถมไม่รู้ว่าเค้าจะยอมให้แลกรึเปล่าด้วย T__________T
นึกถึงพ่อขึ้นมาเหมือนกัน...แต่ตอนนี้พ่ออยู่เมืองไทยจะช่วยไรได้ล่ะ ก็ต้องเป็นเราเท่านั้นแหละ

คืนนั้นนอนเครียดไปเลยค่ะ แต่ก็ยังหลับได้นะ มันเหนื่อยอ่า =_=

15/04/08
กางแผนที่ไปธนาคารแต่เช้าตรู่~ ดีนะที่มีธนาคาร KB* อยู่ใกล้ๆที่พัก
ข้างในธนาคาร..แน่นอนค่ะ...มีแค่คนเกาหลี ตัวหนังสือทุกตัวเป็นภาษาเกาหลีหมด!!!!
แต่แอบเห็นภาษาอังกฤษว่า Exchange อยู่ ...ตรงนี้แหละเหวยยยยย~
หันไปกดบัตรคิวแบบมั่วๆ (อ่านไม่ออกนี่หว่า) แล้วมานั่งรอ...

และในที่สุดก็แลกเงินสำเร็จ เฮฮฮฮ~

นู๋รักในหลวงที่สุดเลยค่า พระบารมีทำให้นู๋รอดตายจริงๆ TwT(เอาเงินไทยไปแลกวอนอ่ะค่ะ )

แอบภูมิใจอยู่ลึกๆว่าไอ่เรานี่ก็เอาตัวรอดเก่งเหมือนกันแฮะ แต่ทำไม๊ตอนอยู่เมืองไทยทำไม่ได้แบบนี้นะ -*- แบงค์ก็ไปไม่เป็น ไปไหนมาไหนก็หลงทางประจำ รถเมล์ก็ไม่ขึ้น =_=')

ตกบ่ายก็check out และนั่ง airport bus มาลงที่อินชอน รอดกลับบ้านแน่แล้วช๊านนนน ^^
ไปเกาะเคาน์เตอร์ checkin ...ยื่น e-ticketให้จนท. เค้ารับไปดูๆๆๆๆแล้วตอบกลับมาว่า
"Sorry, this flight is full."

เราแอบ........อึ้งดิคับ........
คือขอเล่านิดว่าตั๋วเราน่ะ เป็นตั๋วสแตนบาย เพราะพ่อเราทำงานอยู่การบินไทยแล้วก็เลยมีโควต้าให้ศรีภรรยาและลูกซื้อตั๋วได้ในราคา 25 เปอร์เซนต์ของราคาเต็ม ตั๋วนี้จะมีลักษณะคือ ถ้ามีที่Businessว่าง จะได้รับการอัพเกรดให้ไปนั่งชั้น Businessโดยอัตโนมัติ แต่ยังไงก็ตาม ตั๋วนี้ไม่สามารถ confirmได้... หากเครื่องเต็มก็ต้องตกเครื่อง+รอflightถัดไป

ดังนั้น เจอเค้าตอบมาว่าเครื่องเต็ม เราก็ช๊อคดิ...เพราะนี่มันflightสุดท้ายของวันนั้นแล้วด้วย
เราก็เลยถามว่าวันพรุ่งนี้เช้าล่ะ เครื่องว่างไม๊.... เค้าก็ตอบทันทีว่าไม่ว่างทุกflightsเลย

O_________o"

เครียดดิ... เอาไงดี ...จะจองโรงแรมตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วและถ้าจอง...ต้องอยู่ต่ออีกกี่คืนก็ไม่รู้ -*-
ใจคอไม่ดีเลย ยังไงก็ต้องเอาจนกลับได้สิเฟร้ยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!

สุดท้ายเราก็ไปอ้อนวอนกะ duty manager จนเค้าหาที่ว่างให้ได้ 2 seats
(ขอบคุณค้าบบบบบบบบ คัมซาฮานิดะ โค้งๆๆๆๆๆ)
ก็เลยมีชีวิตรอดกลับมาอัพบล๊อกได้ด้วยประการละฉะนี้แหล่ะค่า เหะหะ~