Spoil NARUTO 481

posted on 03 Feb 2010 20:43 by dattebayo

หน้าเปิดเป็นรูปวัยเยาว์ของมิโตคาโดะ โฮมุระ, ซารุโทบิ ฮิรุเซน, อุทาตาเนะ โคฮารุ, อาคิมาจิ โทริฟุ, ชิมุระ ดันโซ, และ อุจิวะ คางามิ

ความทรงจำถูกรื้อฟื้น เพื่อนที่สู้กันเพื่อแย่งชิงเก้าอี้โฮคาเงะ...

481: ดันโซสิ้นชื่อ

ซาสึเกะ... แทงคาริน!!

 

มาดาระ: (ดูเหมือนแกไม่มีเวลาจะใช้อิซานางิสินะ... ดันโซ)

คาริน: (ซาสึเกะ... นาย...) "ชั้น..."

ซาสึเกะ: "คาริน... ทันทีที่โดนจับเป็นตัวประกัน เธอมันก็เป็นแค่ตัวภาระแล้ว"

นัยตาของคารินเบิกค้างและล้มลง(ตาย?)

 

ดันโซยังฝืนเดินไปได้อีกหน่อยก็ทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น

มาดาระ: "งั้นชั้นขอเนตรชิซุยล่ะนะ"

 

 

ดันโซนึกย้อนไปถึงภารกิจนึงเมื่อครั้งเขายังเยาว์วัย

 

รุ่นที่สอง: "เราถูกล้อม... ศัตรูมีจำนวนทั้งหมด ...ยี่สิบคน ดูจากความสามารถของพวกมันที่สะกดรอยเราแล้ว ชั้นว่า... เป็นพวกคุโมะงาคุเระ... วิชาคินคากุ"

โฮมุระ: "นับท่านรุ่นสองรวมด้วย เรามีกันแค่เจ็ด. ...แบบนี้แย่แน่ๆ..."

โคฮารุ: "ตอนนี้ศัตรูยังไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดของพวกเรา ทางเราน่าจะซุ่มรอพวกมันอยู่ที่นี่ได้นะ ถ้าดักจู่โจมพวกมันได้ บางทีเราอาจเปิดทางหนี..."

ดันโซ: "เป็นไปไม่ได้น่า... สถานการณ์แบบนี้ เราไม่มีทางเลือกนอกจากส่งใครซักคนไปทำให้พวกมันสับสนและดึงความสนใจไปซะ..."

โทริฟุ: "...เหยื่อล่อเรอะ...? งั้นใครจะ..."

รุ่นที่สอง: "..."

 

ดันโซ: (เราเป็นนินจา... เมื่อนินจา เราควรจะยินดียอมตายในสนาบรบซี่...! ซารุโทบิ... นายกำลังคิดอะไรอยู่? นายเตรียมใจอยู่รึเปล่า...?)

ดันโซเริ่มตัวสั่น

ดันโซ: (พูดสิ!! พูดไปสิ!! ชั้น... ทำไม!? ทำไมเราถึงพูดว่า "ชั้นเอง" ไม่ได้...?)

 

 

ฮิรุเซน: "ชั้นเอง"

ทุกคน: "!!?"

อาคิมิจิ: "ซารุโทบิ..."

โฮมุระ: "ฮิรุเซน... นาย..."

ดันโซ: "..." (ตัวดันโซหยุดสั่นแล้ว)

 

 

ฮิรุเซน: "เฮะ! อย่าห่วงเลยน่า! ถึงพวกนายจะมองชั้นแบบนั้น ชั้นก็ยังโอ่ได้อยู่ดีว่าชั้นน่ะฝีมือเจ๋งสุด... ไม่ตายง่ายๆหรอกน่า"

ดันโซ: (โธ่เว้ย... อ่อนแอชะมัด... เราคิดอะไรอยู่เนี่ย...? ตอนนี้ เรากลับรู้สึกโล่งอก...)

ดันโซกำหมัดแน่น

 

 

ฮิรุเซน: "หลังจากนี้ไปพวกนายทุกคนเป็นหนี้ชั้นแล้วนะ นายเองก็ด้วย ดันโซ"

ดันโซ: "หุบปากไปเลย! ชั้นจะไปเอง! ชั้นไม่ยอมให้นายทำเท่อยู่คนเดียวหรอก! ชั้นจะเป็นเหยื่อล่อเอง!!"

ฮิรุเซน: "ดันโซ..."

ดันโซ: "ทั้งพ่อของชั้น ปู่ของชั้น ต่างก็พลีชีพในสนามรบเยี่ยงนินจา! การเสียสละตนเองมันเป็นหน้าที่ของนินจาอยู่แล้ว...!!"

รุ่นที่สอง: "เอาล่ะ ชั้นจะเป็นตัวล่อพวกมันเอง... พวกเธอทุกคน... จากนี้ไป เธอจะเป็นหน่ออ่อนของเจตจำนงแห่งไฟที่จะปกป้องหมู่บ้านต่อไป"

ดันโซ: "ไม่ได้นะครับ! ท่านเป็นโฮคาเงะ!! ในหมู่บ้านไม่มีนินจาคนไหนเหนือท่านอีกแล้ว!"

รุ่นสอง: "ดันโซ เธอน่ะคอยแข่งกับเจ้าลิงนี่(ฮิรุเซน)ไปทุกเรื่องเลยใช่ไหม... แต่ในสถานการณ์แบบนี้ มันจำเป็นที่เธอทั้งสองจะต้องทำงานร่วมกันเป็นทีม เรื่องแข่งขันส่วนตัว จงเก็บไว้ก่อน"

ดันโซก้มมองพื้น: "..."

 

รุ่นที่สอง: "ความจริงคือเธอตัดสินใจช้าเกินไป ลองดูตัวเองก่อน ไม่ใช่ว่าเพราะจิตใจเธอสับสน แต่เพราะเธอไม่รู้จักตัวตนของตัวเธอเองต่างหาก เป็นแบบนี้ รังแต่จะทำให้เพื่อนของเธออยู่ในอันตราย ไม่ว่าอย่างไร... ดันโซ... ซารุ....พวกเจ้าไม่ต้องใจร้อนไปหรอก เวลาของพวกเจ้าจะมาถึงเองสักวัน และเมื่อถึงตอนนั้น จงทำให้เต็มความสามารถ"

รุ่นที่สองลุกขึ้นยืน

รุ่นสอง: "ซารุ... จงรักหมู่บ้าน ปกป้องและดูแลผู้คนที่เชื่อมั่นในตัวเธอ และมอบอนาคตให้กับผู้ที่เหมาะสมต่อไป... นับจากวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอคือ... โฮคาเงะ...!!"

ดันโซหน้าถอดสี...

ฮิรุเซน: "ครับผม!"

 

 

ดันโซคิดอย่างเศร้าสร้อย: "นายนำชั้นไปก้าวนึงเสมอเลย..."

 

***************************************

กลับมาที่โลกความจริง

ดันโซถอดเสื้อคลุมออก ทั่วร่างเต็มไปด้วยอักขระ

ดันโซ: "เพื่อโลกนินจา...เพื่อโคโนฮะ...ข้าจะปล่อยแกไว้ไม่ได้"

มาดาระ: (นั่นมันคาถาผนึกสี่วิถีย้อนกลับ!!)

มาดาระ: "ซาสึเกะ! ถอยมาจากดันโซซะ!!"

เลือดดันโซกระจายออก

ดันโซ: (ฮิรุเซน... ทีนี้ถึงตาชั้นบ้างล่ะ... แต่ชั้น... สุดท้ายแล้ว... ก็ไม่ได้เป็นโฮคาเงะ...)

เลือดของดันโซกลายเป็นกรอบล้อมดันโซอยู่ตรงกลาง

ดันโซ: (แม้ชั้นจะมาได้ไกลขนาดนี้ ชั้นก็ยังเอาชนะนายไม่ได้... นายเป็นใบไม้ที่ผลิรับตะวัน ชั้นกลับเป็บรากที่อยู่ใต้พื้นดินมืดมิด นายคิดกับชั้นแบบนี้รึเปล่า? หืม ฮิรุเซน... เท่าที่ชั้นนึกถึงนาย ชั้น...)

ภาพเด็กผู้ชายสองคนกำลังพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนิมสนมปรากฏขึ้นในภวังค์

 *******************************

ตัดมาที่ซากุระกับพวกคิบะ

ลี: "คุณซากุระ"

ซากุระ: "มีอะไรเหรอ?'

ลี: "คุณไม่คิดว่าถ้าบอกเรื่องจริงกับนารุโตะไปมันจะดีกว่าบ้างเหรอครับ?"

ซากุระ: "ไม่มีความจำเป็นอะไรต้องไปบอกเขานี่... ไม่มีเลย"

คิบะ: "ซากุระ.. เธอคิดถึงใจนารุโตะน้อยเกินไปแล้วนะ..."

ซากุระ: "..."

 

คิบะจับกลิ่นซาสึเกะได้

คิบะ: "ชั้นเจอซาสึเกะแล้ว เจ้าโทบินั่นก็อยู่กับเขาด้วย"

ซากุระ: "ทุกคนหยุดก่อน!"

ซาอิ: "..."

คิบะ: "มีอะไร? ทำไมต้องหยุดด้วยล่ะ? ก็เราจัดรูปแบบโจมตีเรียบร้อยแล้วนี่นา!"

ซากุระทำอะไรขยุกขยิกใต้ผ้าคลุม

ซากุระ: "คิบะ... นายบอกหน่อยได้มั้ยว่าตำแหน่งชัดๆของซาสึเกะอยู่ตรงไหน?"

คิบะ: "มุ่งหน้าไปทางเหนือ เขาอยู่ตำแหน่ง 2 นาฬิกา... อีก 1 กิโลเมตรข้างหน้านี่แหละ!"

ซากุระถือระเบิดยาสลบไว้ในอุ้งมือซ้าย~~~

ซากุระ: "!!?"

ซาอิคว้าแขนซากุระไว้

ซาอิ: "อย่างที่คิดไว้เลย... คุณวางแผนจะวางยาสลบพวกเราทุกคน"

ซากุระ: "ซาอิ...!

ลี: "!?"

คิบะ: หา!?

อากามารุ: โฮ่ง โฮ่ง

ลี: "นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

ซากุระก้มมองพื้น "..."

ซาอิเอาระเบิดยาสลบออกจากมือซากุระ "ซากุระตั้งใจจะลงมือจัดการซาสึเกะเองคนเดียว"

คิบะ: "ทำไม... เธอคิดจะลงมือคนเดียวงั้นเรอะ?"

ลี: "นั่นสิครับ ผมกับคนอื่นๆสัญญากันไว้แล้วว่าจะร่วมมือกัน!"

ซากุระ: ...

ซาอิ: "ไม่... อย่าทำแบบนี้เลย... ผมจะไม่ยอมปล่อยให้ใครไปจากที่นี่"

ซากุระ: "ทำไมกัน!?"

คิบะ: "เจ้าหมอนี่... คิดไว้แล้วเชียวว่าได้กลิ่นทะแม่งงๆ!"

ซาอิ: "ลำพังพวกเราไม่มีทางเอาชนะซาสึเกะได้หรอก... ยิ่งมีโทบิอยู่ด้วยอีก เรารับปากอ.คาคาชิไว้แล้วนะว่าจะไม่ตามไป"

ซากุระเตรียมตัวสู้กับซาอิ

ซากุระ: "ซาอิ... ชั้นจะไม่พูดซ้ำ... ถอยไป...!"

 

****************************************

ตัดไปที่อีกซาอินึงกำลังวิ่งตามคาคาชิ

ซาอิ: "ต้องรีบแล้ว... เรื่องชักจะเลวร้ายไปกันใหญ่แล้ว"

 

*****************************************

ตัดมาที่ดันโซ

ดันโซนอนโชกเลือดอยู่บนพื้น มีจุดๆนึงอยู่บนร่าง

มาดาระ: "นั่นมันคาถาฟูอินที่ดึงทุกคนรอบตัวศพของผู้ใช้คาถาแล้วผนึกเอาไว้ด้วยกัน... ดูเหมือนมันจะตั้งให้คาถาทำงานตอนที่ตัวมันตาย เกือบไปแล้วไหมล่ะ..."

 

ซาสึเกะ: "ต่อไป... โคโนฮะ"

 

 

ชำระแค้นครั้งต่อไป..!!

จบคร้าบบบ

 

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8843126/A8843126.html

Comment

Comment:

Tweet

ก๊ากกกกกกกก ดันโซตอนเด็กเหรอค๊า
จินตนาการไม่ออกกันเลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ

ซากุระสู้กับเกะก็นึกภาพไม่ออกเหมือนกัน - -

ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านค่า
เดี๋ยวไปหาอ่านตอนดันโซเอ๊าะๆหน่อยดีกว่าๆ
สงสัยตอนหน้าเปิดนิดหน่อย...พวกนี้สามารถ "วัยเยาว์" ได้ด้วยเหรอนี่!!
โว้วว! เป็นอะไรที่จินตนาการไม่ออกเลยค่ะ XD
//โดนตบ
รู้สึกแปลกๆหน่อยๆจริงๆนะคะ..ที่ตัวละครที่เห็นอายุรุ่นปู่ย่าตาทวดมาตลอด...
แบบ..มาเห้ฯตอนเด็กด้วยเนี่ย...แปลกๆจริงๆเคอะ =A=

ปล.ซาสึเกะ...แกคิดถึงอิทาจิมั่งเหอะเฟ้ยยยย!!
อิทาจิอุตส่าทุ่มตัวขนาดนั้นอ้ะ!! =A=


#7 By Hitsugaya~kun on 2010-02-04 18:56

ขอบคุณมากคร๊าบบบbig smile

#6 By tonm on 2010-02-04 18:54

กำงงตาชิซุยละยังไม่ได้แงะออกมาเรย รีบไปไหน

#5 By (125.27.100.252) on 2010-02-04 14:24

เกะ ทำไมแกเป็นไปได้ขนาดเน้ T^T
แต่คารินตายจิงอ่ะ???
เฮ้ออออ ตอนนี้อารมณ์อยากเข้าไปตบให้เกะมันรู้สึกตัวซักที

#4 By ~pakarang~ on 2010-02-04 10:41

กรี๊ดดดด ดะ...ดันโซกับท่านฮิรุเซน...

อะ อั่กกกกก...โอ๊ววว

*เอากำปั้นยัดเข้าไปในปากแล้ววิ่งหนีไป*

#3 By K9 on 2010-02-04 07:48

สงสัยคราวนี้ เกะเลวได้ใจสาวๆ หุหุ

ล้อเล่นน้าๆ

#2 By AiLeR (124.120.70.176) on 2010-02-03 23:33

อ้าวๆๆ เกะจะมาโคโนฮะแล้วเร๊อะ

เกะ เลวได้ใจค่ะ หลอกใช้คารินสินะ

ดันโซ ตายได้สะที

#1 By ✖[NekoMajinZ]✖ on 2010-02-03 20:46